Σε απόσταση αναπνοής, μόλις 2,5 ναυτικών μιλίων, από την Αλεξανδρούπολη πέταξαν την Τετάρτη τουρκικά μαχητικά, μια μόλις μόνο μέρα μετά την επίσκεψη Μητσοτάκη στις ΗΠΑ και τα πανηγύρια των αστικών επιτελείων για την «αξιοποίηση» και αυτής της τοποθεσίας από τους Αμερικανούς, μέσα και από τη νέα Συμφωνία για τις Βάσεις, ως «διασφάλιση» τάχα της περιοχής από την επιθετικότητα και τις αξιώσεις της τουρκικής αστικής τάξης.
Ο Ν. Παναγιωτόπουλος με τον Τζ. ΠάιατΠραγματικά πέσαμε από τα σύννεφα με τη δήλωση Παναγιωτόπουλου ότι «δεν είναι η καλύτερη εποχή να λες πράγματα εναντίον της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ. Διότι αυτήν την εποχή οι Σύμμαχοι (...) θέλουν να εξασφαλίσουν ότι η Τουρκία παραμένει προσδεμένη στο άρμα του ΝΑΤΟ».
Οχι τίποτα άλλο, αλλά είχαμε πιστέψει εκείνα που έλεγαν πριν από μερικές βδομάδες για το «πλήγμα» που έχει δεχτεί η Τουρκία από την άτεγκτη στάση του ΝΑΤΟ «απέναντι σε κάθε αναθεωρητισμό».
Λίγο πιο νότια, στη Λάρισα, η κατάπτυστη διευρυμένη Συμφωνία για τις αμερικανικές βάσεις που υπέγραψε πρόσφατα η κυβέρνηση, έχει αρχίσει ήδη να αποδίδει «καρπούς»: Το αεροδρόμιο της πόλης γίνεται αυτές τις μέρες ορμητήριο για συνεχείς εξόδους αμερικανικών μαχητικών στη Μαύρη Θάλασσα, καλύπτοντας τα αμερικανικά πολεμικά πλοία που αναπτύχθηκαν εκεί, με τη Ρωσία να προειδοποιεί ξανά πως οι κινήσεις αυτές «δεν προσθέτουν σταθερότητα» και «δεν είναι προς το συμφέρον της καλής γειτονίας στην περιοχή».
«Βλέπετε ότι κινούμαστε όλο και πιο δυνατά», δήλωσε ο Πάιατ προαναγγέλλοντας τη νέα απόβαση των ΑμερικανοΝΑΤΟικών στην Αλεξανδρούπολη τον ερχόμενο Νοέμβρη. Οντως κάθε φορά που ο λαός της περιοχής ακούει τα νέα, πρόκειται και για μια μεγαλύτερη επιχείρηση των ΑμερικανοΝΑΤΟικών φονιάδων.
Μπορεί τα ελικόπτερα και τα άλλα κομμάτια της πολεμικής μηχανής των ΗΠΑ να «κρύβονται» από το γυμνό μάτι του λαού της πόλης με τα κοντέινερ που τοποθετούνται γύρω από την προβλήτα, όμως με τίποτα δεν κρύβεται ότι με κάθε τέτοια κίνηση, ενταγμένη στην επιθετική στρατηγική του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια και τη Μαύρη Θάλασσα, ο λαός της περιοχής μπαίνει όλο και παραμέσα στο στόχαστρο των ανταγωνιστών.
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ bellosblog
Βήμα - βήμα και υπό την λογική μιας «θετικής ατζέντας» προχωρά η διαδικασία με στόχο να οδηγήσει σε διευθετήσεις μεταξύ των αστικών τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας μπροστά στην μοιρασιά του ενεργειακού πλούτου της περιοχής όπως επιδιώκουν ΗΠΑ και ΕΕ που στρώνουν το έδαφος για «διάλογο» και για συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, καθώς ενδιαφέρονται για την ισχυροποίηση του ΝΑΤΟ σε μια περιοχή οξυμένων ανταγωνισμών με Ρωσία και Κίνα.
Τους τρόπους προώθησης της «θετικής ατζέντας» που επιδιώκουν Αθήνα και Άγκυρα, εξέτασαν οι Νίκος Δένδιας και Μεβλούτ Τσαβούσογλου, στην συνάντηση τους στο υπουργείο Εξωτερικών.
Γιατί αν και η επέκταση αποτελεί νόμιμο δικαίωμα της Ελλάδας και οποιαδήποτε άλλης χώρας, η χρήση του γίνεται μέσα στο πλαίσιο των ιμπεριαλιστικών σχεδίων και ανταγωνισμών.
Η απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ερώτηση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ για τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί είναι ενδεικτική των σκληρών παζαριών που γίνονται ώστε να παραμείνει η Τουρκία στον ευρωατλαντικό άξονα, σημειώνει σε δελτίου Τύπου της η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του Κόμματος και τονίζει: «Η ΕΕ αναμασά για ακόμη μια φορά όσα ουσιαστικά υποθάλπουν την τουρκική επιθετικότητα.
Αυτός είναι ο λόγος που, χωρίς να θίγονται τα σχέδια της τουρκικής αστικής τάξης, χαρακτηρίζεται "λυπηρή" η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί.
Η ΕΕ, που σε άλλες περιπτώσεις κάνει, με βάση τα συμφέροντά της και κατά το δοκούν, "σημαία" τέτοια ζητήματα, στην περίπτωση της Αγίας Σοφίας, που αποτελεί μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, αρκείται σε τυπικότητες.
Οι "μάσκες έπεσαν" ξανά για την ΕΕ, για την κυβέρνηση, για όλους εκείνους που παρουσιάζουν τέτοιες συμμαχίες ως εγγυητές της ειρήνης και των κυριαρχικών δικαιωμάτων Ελλάδας και Κύπρου.
Ηχηρό ράπισμα στην ελληνική κυβέρνηση και άλλες αστικές δυνάμεις, που εξακολουθούν να εναποθέτουν την προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, δηλαδή σε αυτούς που τα αμφισβητούν στην πράξη, αποτελεί άλλη μία απόφαση της ΕΕ σχετικά με τα Ελληνοτουρκικά.
Πίσω λοιπόν από τις γραφικότητες περί ...«Μπαϊντενόπουλου», που συμπαθεί την Ελλάδα και «δεν έχει χημεία με τον Ερντογάν», αλλά και την ...έκρηξη «εθνικής υπερηφάνειας» για την εκλογή μερικών Ελληνοαμερικανών υποψηφίων στη Γερουσία και τη Βουλή των Αντιπροσώπων, που θα αποτελέσουν τάχα «μοχλό πίεσης» για τα Ελληνοτουρκικά, η πραγματικότητα διαγράφεται πολύ διαφορετική για τον ελληνικό και τους άλλους λαούς της περιοχής.
