Κυριακή 5 Φεβρουαρίου 2012

Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2012

ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΧΤΥΠΑ Η ΚΑΜΠΑΝΑ





        ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΧΤΥΠΑ Η ΚΑΜΠΑΝΑ

«θα τους έβαζα να δουλεύουν κάθε μέρα, όπως δουλέψαμε εμείς στα χωράφια κι όπως δουλεύουμε στα βουνά κόβοντας ξύλα, για όλη τους τη ζωή.
Έτσι θα βλέπανε για ποιο σκοπό γεννηθήκανε οι άνθρωποι.
Θα έπρεπε να κοιμούνται εκεί που κοιμόμαστε εμείς.
Να τρώνε όπως τρώμε εμείς.
Πρώτα απ’ όλα όμως να δουλεύουν. Έτσι θα μάθουν.
    Το παραπάνω απόσπασμα είναι από το έργο του Έρνεστ Χεμινγουέι « Για ποιόν χτυπά η καμπάνα».
    Το αφιερώνουμε με ολόψυχα και με πολύ «αγάπη» σ’ όλους:
τους σπουδαιοφανείς κυρίους και κυρίες της εξουσίας που «αδυνατούν» να δεχθούν επιτροπεία στη χώρα, αλλά από την άλλη δέχονται, την εποπτεία των Γάλλων στη Δημόσια Διοίκηση, το Αγγλικό Δίκαιο στη Δημόσια περιουσία, τους Γερμανούς στην Οικονομία και τους Αμερικάνους στην Άμυνα.
    Σ’ όλους αυτούς που ανεβοκατεβαίνουν στο πολιτικό βήμα, παρελαύνουν στη μικρή οθόνη, μιλούν για «ανταγωνιστικότητα», κάνουν μαθήματα περί πατριωτισμού και από την άλλη, ρημάζουν και ξεπουλούν τη χώρα.
   Σ’ όλους αυτούς που έχουν οικοδομήσει έναν κρατικομονοπωλιακό δημόσιο τομέα καθ’ ομοίωση της κομματικής τους αθλιότητας, απαιτούν ανάληψη  των «Ιστορικών ευθυνών» για το δημιούργημά τους, απ’ αυτούς που δεν έχουν καμιά ευθύνη.
    Σ’ όλους τους επαγγελματίες πολιτικούς, που διάβασαν ή δεν διάβασαν το μνημόνιο αλλά το ψήφισαν και έριξαν στην εξαθλίωση τους εργαζόμενους.
    Σ’ όλους αυτούς που δημιούργησαν, 1200000 ανέργους, 20000 αστέγους, 2000 αυτοκτονίες και θανάτους από το κρύο, δηλώνοντας με υπερηφάνεια ότι θα παλέψουν για να εξασφαλίσουν έναν εργαζόμενο σε κάθε οικογένεια.
    Σ’ εκείνους και σ’ εκείνες που αντί να στείλουν βιβλία στα σχολεία, με πολύ συγκίνηση και δάκρυα στα μάτια δηλώνουν ότι θα στείλουν ….συσσίτια.
    Σ’ όλους αυτούς που μειώνουν, μισθούς και συντάξεις, επιβάλλουν χαράτσια και κεφαλικούς φόρους δίχως να γνωρίζουν ότι για πάρει ο εργαζόμενος και ο συνταξιούχος το πετρέλαιό του, για να ζεστάνει την οικογένειά του, πουλάει το αυτοκίνητό του, άλλος το έχει ανασφάλιστο και άλλος παίρνει δάνειο.
   Σ’ εκείνους που συστήνουν στους πληβείους τη λιτότητα ενώ την ίδια ώρα οι ίδιοι ζουν ως πατρίκιοι μέσα στη χλιδή και την απάτη.
    Σ’ όλους αυτούς που αποχαυνωμένοι από το «όπιο» της εξουσίας, αποφασίζουν και διατάζουν, βγάζουν φιρμάνια όπως ο Σουλτάνος, χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν.
    Σ’ όλους, δηλαδή, αυτούς που εδώ και δυο χρόνια σε μια άνευ προηγούμενου επιχείρηση τρομοκρατίας και εκβιασμού, έχουν στρέψει όλες τις πυροβολαρχίες του συστήματος εναντίον στους είλωτες.
ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΗΣ «ΤΙΜΩΡΙΑΣ» ΤΟΥΣ ΑΞΙΖΕΙ ΓΙΑΤΙ    ΚΑΤΑΔΗΜΑΓΩΓΟΥΝ ΚΑΙ ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΥΝ ΤΟ ΛΑΟ


Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2012

Μ' ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΛΕΩ ΠΟΛΛΑ - ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ


ΓΕΡΜΑΝΙΑ: ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ


ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Η εξαθλίωση των εργαζομένων το «κλειδί» της ανάπτυξης για το κεφάλαιο
Την συνταγή των όλο και πιο φτηνών εργατών προβάλλει ως πρότυπο, με τα λεγόμενα «μίνι τζόμπς» και τη μείωση του «μισθολογικού κόστους» στο όνομα της «ανταγωνιστικότητας της οικονομίας»
Μπορεί τα επίσημα στοιχεία να κρύβουν την πραγματική ανεργία, ωστόσο οι ουρές των ανέργων αυξάνουν, τις περισσότερες φορές για «μίνι - απασχόληση» με μισθούς πείνας των 400 ευρώ
Η εργασία στη λεγόμενη «ατμομηχανή» της Ευρώπης, Γερμανία, αξίζει όλο και λιγότερο. Οι πραγματικοί μισθοί των Γερμανών εργαζομένων πέφτουν χρόνο με το χρόνο όλο και πιο χαμηλά, ενώ τα κέρδη των επιχειρήσεων «φουσκώνουν» συνεχώς. Η αγοραστική δύναμη βρίσκεται πλέον πολύ κάτω από τον πληθωρισμό. Αυτό είναι το αποτέλεσμα μιας μελέτης του Γερμανικού Ινστιτούτου για Οικονομική Ερευνα (DIW). Η τάση αυτή θα επιδεινωθεί ακόμα περισσότερο, παρά την πολυδιαφημιζόμενη ανάκαμψη και παρά τις «κλάψες» των καπιταλιστών για έλλειψη ειδικευμένου εργατικού δυναμικού. Το μηνιαίο πραγματικό εισόδημα ενός μεσαίου υπαλλήλου έχει πέσει μεταξύ του 2008 και του 2010 κατά 1,5% ενώ από το 2005 κατά 7%. Μείωση του πραγματικού μισθού σημαίνει και μείωση της αγοραστικής δύναμης.
Η πίεση στους μισθούς δεν αφορά μόνο τους ανειδίκευτους εργάτες. Αυτό οδήγησε μεν από τη μία πλευρά στο να καταστεί η Γερμανία διεθνώς ανταγωνιστικότερη, λόγω της στασιμότητας ή ακόμα και μείωσης του μισθολογικού κόστους για τις εταιρείες. Η πραγματικότητα ωστόσο, είναι ότι πολλοί εργαζόμενοι λαμβάνουν συνεχώς λιγότερα χρήματα για την εργασία που προσφέρουν. Αυτό αφορά όχι μόνο τους εργαζόμενους με απολαβές 400 ευρώ (για τα γνωστά «mini-jobs») αλλά και πολύ καλά καταρτισμένους και πεπειραμένους εργαζόμενους. Η τάση αυτή αφορά ακόμα και τους νέους που για πρώτη φορά εισέρχονται στην αγορά εργασίας. Νέοι άνθρωποι ξεκινούν την επαγγελματική τους ζωή με σημαντικά χαμηλότερες αποδοχές από ό,τι πριν δέκα χρόνια, αναφέρεται στη μελέτη του DIW. Ακόμα και εξαιρετικά προσόντα και πολύ δυνατά βιογραφικά δεν αποτελούν πλέον εγγύηση ενάντια στα πενιχρά εισοδήματα.
Αυτό ακριβώς είναι το μοντέλο της «ευελφάλειας» που έχουν αποφασίσει οι κυβερνήσεις των κρατών - μελών της ΕΕ να εφαρμόσουν σε όλες τις χώρες, ξεπερνώντας βέβαια το παράδειγμα της Γερμανίας για να γίνουν πιο ανταγωνιστικά τα μονοπώλια κάθε χώρας. Δεν πρέπει να υπάρχει καμία αμφιβολία ότι αυτή θα είναι η κατάληξη και στη χώρα μας μέσα από τον λεγόμενο «κοινωνικό διάλογο» και τις συμφωνίες «κοινωνικών εταίρων» - κυβέρνησης μαύρου μετώπου και τρόικας, αν η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα δε βάλουν φρένο σε αυτή τη βαρβαρότητα.
Στο παράδειγμα της Γερμανίας, ενώ για τους εργαζομένους μειώθηκε τα τελευταία δέκα χρόνια ο πραγματικός μισθός, ταυτόχρονα οι τράπεζες αύξησαν τα κέρδη από το 2000 κατά 39%, αγγίζοντας το ιλιγγιώδες ποσό των 4,88 τρισεκατομμυρίων ευρώ. Μόνο το 2010 το 1% του πληθυσμού(!) οι πλουτοκράτες στη Γερμανία έγιναν κατά 220 δισεκατομμύρια ευρώ πλουσιότεροι.
Αυξάνονται οι στρατιές των εξαθλιωμένων
Να ποιο είναι το αποτέλεσμα, μέσα από ένα συγκεκριμένο και βέβαια όχι μεμονωμένο παράδειγμα. Επειδή πήρε ένα κουτί μπισκότα, με ημερομηνία λήξης που είχε παρέλθει, από τον κάδο απορριμάτων ενός μεγάλου αρτοποιείου, ένας 53χρονος από το Λύνεμπουργκ βρέθηκε στα δικαστήρια. «Εχω εξαθλιωθεί και ζω από τα ληγμένα τρόφιμα που βρίσκω στα σκουπίδια» ανέφερε στο δικαστήριο ο έρημος 53χρονος και αυτό τον έκανε κατηγορούμενο «για καταπάτηση ξένης περιουσίας (τα σκουπίδια)». Την παραπάνω είδηση τη διαβάσαμε στην εφημερίδα «Unzere Zeit» του Γερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος.
Η εγκληματική πώληση πιστωτικών πακέτων καθώς και πλαστών πράξεων υποθήκης, η οικονομική απάτη μέσω πώλησης πιστοποιητικών της τράπεζας «Λίμαν-Μπράδερς» είχε ως αποτέλεσμα 50.000 Γερμανοί μικροεπενδυτές να χάσουν πάνω από 1 δισεκατομμύριο ευρώ. Με την κατάρρευση της «Λίμαν-Μπράδερς» -το διαφημιστικό της σύνθημα ήταν «Η τράπεζά μας σας ανήκει»- οι μικροεπενδυτές έχασαν με μιας τις αποταμιεύσεις τους. Ωστόσο, κανένας από τους τραπεζίτες, που εξαπάτησαν τόσο κόσμο, δε διώχτηκε ποινικά ...σύμφωνα και με αστικό νόμο. Είναι ένα ακόμα παράδειγμα που μαρτυρά ότι η λεγόμενη «ελεύθερη αγορά με ...κοινωνικά κριτήρια» δεν είναι τίποτε άλλο από την ψυχρή, αδίστακτη, βάρβαρη καπιταλιστική ταξική κοινωνία.
Ταυτόχρονα, όποιος στη Γερμανία βρεθεί στην ανεργία, περιέρχεται πιο γρήγορα στην εξαθλίωση. Το 70% των ανέργων στη Γερμανία απειλούνται, σύμφωνα με νεότερα στοιχεία της ευρωπαϊκής στατιστικής αρχής Eurostat, με φτώχεια. Ο κύριος λόγος είναι η αύξηση των «mini-jobs», της επισφαλούς εργασίας.
Σύμφωνα με υπολογισμούς του Ινστιτούτου για Εργασία και Κατάρτιση (IAQ) γύρω στα 5,8 εκατομμύρια εργαζομένων στη Γερμανία δουλεύουν για λιγότερο από 8,50 ευρώ την ώρα. Πάνω από 1,2 εκατομμύρια δε φτάνουν ούτε τα 5 ευρώ την ώρα. Το αποτέλεσμα είναι μειωμένη στήριξη των ανέργων και δραματική αύξηση της φτώχειας στις μεγάλες ηλικίες. Οπότε και η εξαγγελθείσα αύξηση των συντάξεων για το 2012 δε θα αλλάξει πολλά. Θα είναι και αυτή η αύξηση θύμα του πληθωρισμού και δεν μπορεί με τίποτε να αντισταθμίσει τις απώλειες που υπέστησαν στο εισόδημά τους οι συνταξιούχοι.
Υπάρχουν όμως και συντάξεις, που αυξήθηκαν σε επίπεδα ρεκόρ, καθώς τα τελευταία 15 χρόνια έφτασαν να διπλασιαστούν. Ετσι, για παράδειγμα ο επικεφαλής της «Daimler», Τσέσε, κατάφερε για την 13χρονη παραμονή του στο Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρίας να αποκτήσει σύνταξη ύψους συνολικά 26 εκατομμυρίων ευρώ, ο Ιόσεφ Ακερμαν, από το 2002 επικεφαλής της «Deutsche Bank», τουλάχιστον 13 εκατομμυρίων ευρώ και ο επικεφαλής της «Φολκσβάγκεν» Μάρτιν Βίντερκορν, έχει 18 εκατομμύρια σε λογαριασμό για τα γεράματά του. Το ποσό για τις συντάξεις του οκταμελούς Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας αυξήθηκε από το 2005 μέχρι το 2010 από 10 σε 64 εκατομμύρια ευρώ - αύξηση 540%.
«Τα παραδείγματα και τα γεγονότα δείχνουν ότι είναι πια καιρός τα συνδικάτα να διεκδικήσουν στις επερχόμενες διαπραγματεύσεις με τους εργοδότες, υψηλότερους μισθούς και συντάξεις, μείωση των ωρών εργασίας με πλήρη αντιστάθμιση των μισθών, ενώ ταυτόχρονα να κινητοποιηθούν σε εθνικό επίπεδο ενάντια στη σύνταξη στα 67. Η ανοχή της μεταρρύθμισης Harz-IV, η εδώ και χρόνια συγκράτηση των μισθών, καθώς και η ανύπαρκτη κινητοποίηση κατά της σύνταξης στα 67 χρόνια χάρισε στα συνδικάτα μια σειρά επαίνους από τους όλο και πλουσιότερους επιχειρηματίες. Ωστόσο, η θέση τους θα πρέπει να είναι στο πλάι αυτών που αναγκάζονται να ψάχνουν στα σκουπίδια και που παρά το γεγονός ότι δουλεύουν είναι φτωχοί» αναφέρει η «Unzere Zeit».
Οι δήθεν ...αριστεροί προτείνουν τη ναρκω-μαστούρα
Εμείς να πούμε εδώ ότι εκτός από τις συμβιβασμένες ηγεσίες των συνδικάτων υπάρχουν και οι, κατά τ' άλλα,«δημοκρατικοί αριστεροί» του κόμματος «η Αριστερα» (die Linke) «ατμομηχανή» του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς (εκεί όπου συμμετέχει ο Συνασπισμός), αυτό που προτείνουν στον εργαζόμενο λαό, όταν δε συναινούν στα αντιλαϊκά μέτρα όπου βρίσκονται στην τοπική κυβέρνηση μαζί με τους σοσιαλδημοκράτες (π.χ. στο Βερολίνο), είναι η «ναρκω-κουλτούρα». Πρόσφατα το κόμμα αυτό πρότεινε να νομιμοποιηθεί η κάνναβη με το άνοιγμα αποκλειστικών κλαμπ, όπου θα συνδέεται η κηπουρική πρακτική με επίδραση μέθης, καθώς τα μέλη θα μπορούν να καλλιεργούν κάνναβη, ενώ θα επιτρέπεται σε χρήστες να κατέχουν μέχρι 30 γραμμάρια, ταυτόχρονα δε θα πρέπει να κερδίζονται πολλά λεφτά με τη καλλιέργεια κάνναβης. Νομίζουμε ότι οποιοδήποτε σχόλιο περισσεύει...

Γιάννα ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΗ

Παρασκευή 27 Ιανουαρίου 2012

Η ΑΞΙΑ


Η αξία



«Η αξία ενός ατόμου εξαρτάται από το τι είναι,
όχι αυτό που κάνει, ή πόσο έχει.
Η αξία ενός προσώπου ή πράγματος, ή μια ιδέα,
πρόκειται να μεταφερθούν, ή έχουν κάνει. "
(Mary Alice Hilton)



ΜΕΛΙΣΣΑ: ΤΟ ΓΛΥΚΟ ΤΣΙΜΠΙΜΑ

ΟΤΑΝ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΜΕΛΙΣΣΩΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΘΕΙ ΤΟΤΕ
ΚΑΙ Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΓΗ ΘΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΘΕΙ
ΤΑΞΙΔΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΠΙΚΟΝΙΑΣΗ-ΓΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ